“haykırmak istiyordu
daha fazla dayanamayacaktı
sesini duyabilecek kimse yoktu
orada;
kimse duymak istemiyordu
kendisi de korkuyordu sesinden,
içinde boğuyordu sesini
patlamak üzereydi susuşu
birden,
havaya uçtu gövdesinin parçaları
özenle, sessizce toplayacaktı bu
parçaları,
hepsini bir bir yerlerine
yerleştirecekti
delikleri kapamak için
ve rastgele
bir gelincik, bir sarı zambak
bulursa, onları da
toplayacak, kendisinin bir
parçasıymış gibi
gövdesine yapıştıracaktı
böyleydi,
delik deşik,
görülmemiş bir şekilde çiçek
açıyordu işte”
Yannis Ritsos
